1940
-
-
-
-
1941
-
-
-
-
1942
-
-
-
-
1943
-
-
-
-
1944
-
-
-
-
1945
-
-
-
-
> 1945
-
-
-
-

G. Japanse bezetting van Nederlands-Indië

1942-1945

Johannes Franziskus Petrus Kuijten

 

 de H. Landstichting         

Kuijten was een voormalig student Germaanse taal- en letterkunde aan de universiteit van Nijmegen. Hans Kuijten was in 1905 geboren in Kellen(D) als tweede zoon en vierde kind in het gezin van de architect-bouwkundige Nicolaas(Klaas) Kuijten(*Oss 1869[?] - †Eindhoven 1941) en Francisca Maria (Sientje) Knechten (*Den Bosch 1866 - †Kleef 1936). Vader Klaas bouwde mee aan de fabriek van Van den Bergh en Jurgens in Kleef en bleef aan dit bedrijf verbonden. Zoon Hans ging vanuit Kleef Duits studeren in Nijmegen en na zijn afstuderen daar in 1933 werd hij leraar Duits.Op 25 juni 1938 trouwde hij in de H. Landstichting bij Nijmegen met Anna Barbara Maria (Annetje) Priems (*Eindhoven 9 april 1915 - †H.Landstichting 22 maart 2000). Na hun huwelijk vertrokken zij  naar Nederlands Indië, waar Hans een aanstelling kreeg als leraar Duits in Batavia. Het gezin telde vier kinderen, allen geboren in Batavia. Na de verovering van Indië door Japan werden Hans en zijn gezin geïnterneerd. Hij overleed in het Jappenkamp te Tjimahi(Cimahi) bij Bandoeng op Java kort voor de Japanse capitulatie op 8 juli 1945 . Annetje en haar dochters overleefden hun internering.

Zijn naam wordt vermeld op de gedenkplaat voor de ten gevolge van de oorlog omgekomen leden van de academische gemeenschap van de Rooms Katholieke Universiteit te Nijmegen.

 

Bron: e-mail Peter van Schaijk 22 mrt '13 met foto, personalia en documentatie; PK; OGS; Un.archief RU Nijmegen; G.J.A.Schampers, De fanilie Kuijten, Den Bosch 1997

 

Persoongegevens

Overlijdensgegevens

Naam:
drs. J.F.P. Kuijten
Voornamen:
Johannes Franziskus Petrus
Roepnaam:
Hans
Geslacht:
Man
Nationaliteit:
Nederlandse
Geloof:
rooms-katholiek
Beroep:
leraar Duits
Burgerlijke staat:
gehuwd
Adres:
Korte Nieuwstraat 27
Woonplaats:
Nijmegen
 
Geboortedatum:
30-09-1905
Geboortedatum toevoeging:
Doopnamen ook:Johannes Petrus Franziskus
Geboorteplaats:
Kellen (D)
Datum:
08-07-1945
Datum toevoeging:
Leeftijd:
39 jaar

Plaats:
Cimahi(Ind.)
Locatie:
Interneringskamp Tjimahi(Cimahi),Bandoeng(Java)
Begraafplaats:
Ned.Ereveld Leuwigajah te Cimahi, vak VI-711
Omstandigheid:
omgekomen
 
Categorie:
Burgers
Dossiernummer:
universiteit

06. Internering van burgers in de Jappenkampen

In de periode maart 1942 - augustus 1945 werden in het voormalig Neder­lands-Indië ongeveer 100.000 Nederlandse burgers geïnterneerd. Velen kwamen om door slechte voorzieningen of door mishandeling en moord. De mannen werden ge­schei­den van de vrouwen en kinderen in aparte kampen ondergebracht. Later, vanaf 1944 werden ook de jongens ouder dan 10 jaar,  gescheiden van hun moeders ondergebracht in de mannenkampen of in aparte jongens­kampen. 

 

De internering door de Japanners van Europese burgers in Nederlands-Indië verliep niet overal hetzelfde. In de Buitengewesten werd vrij kort na het begin van de bezetting de hele Europese burgerbevolking in kampen geïnterneerd, de mannen apart van hun vrouwen en kinderen.

 

Op Java lag de interneringskwestie gecompliceerder vanwege het grote aantal Europeanen dat er woonde. De opsluiting in kampen verliep daar in fasen. Eerst werden in maart en april 1942 Nederlandse ambtenaren en personen uit het bedrijfsleven – voor zover zij niet nodig waren voor het gaande houden van het openbare leven – geïnterneerd.

 

In april 1942 moesten bovendien alle Nederlanders op Java die ouder waren dan 17 jaar zich laten registreren. Bij de registratie werd onderscheid gemaakt tussen volbloed Nederlanders, de zogenaamde totoks, en Nederlanders van gemengde afkomst, de Indo-Europeanen of Indo’s. De totoks werden uiteindelijk vrijwel allemaal geïnterneerd. Het merendeel van de Indo-Europeanen op Java bleef op vrije voeten, hoewel ook veel Indo’s vroeg of laat in een kamp terecht kwamen.

 

Aanvankelijk waren er grote en vele kleine kampen verspreid over de gehele archipel; later werden de burgergeïnterneerden steeds meer in enkele zeer grote kampen geconcentreerd. Als interneringskampen werden stadswijken, gevangenissen, kazernes, scholen, kloosters en zelfs ziekenhuizen ingericht. Hier begon een interneringsperiode die voor velen bijna drie jaar of langer zou duren, en waarin de levensomstandigheden steeds slechter werden. Bijna 13.000 personen, waaronder 48 mannen, vrouwen en kinderen met een band met Nijmegen, kwamen tijdens de internering om het leven.

 

Bronnen: Indischekamparchieven.nl, japanseburgerkampen.nl en het niod.

In de periode maart 1942 - augustus 1945 werden in het voormalig Neder­lands-Indië ongeveer 100.000 Nederlandse burgers geïnterneerd. Velen kwamen om door slechte voorzieningen of door mishandeling en moord. De mannen werden ge­schei­den van de vrouwen en kinderen in aparte kampen ondergebracht. Later, vanaf 1944 werden ook de jongens ouder dan 10 jaar,  gescheiden van hun moeders ondergebracht in de mannenkampen of in aparte jongens­kampen. 

 

De internering door de Japanners van Europese burgers in Nederlands-Indië verliep niet overal hetzelfde. In de Buitengewesten werd vrij kort na het begin van de bezetting de hele Europese burgerbevolking in kampen geïnterneerd, de mannen apart van hun vrouwen en kinderen.

 

Op Java lag de interneringskwestie gecompliceerder vanwege het grote aantal Europeanen dat er woonde. De opsluiting in kampen verliep daar in fasen. Eerst werden in maart en april 1942 Nederlandse ambtenaren en personen uit het bedrijfsleven – voor zover zij niet nodig waren voor het gaande houden van het openbare leven – geïnterneerd.

 

In april 1942 moesten bovendien alle Nederlanders op Java die ouder waren dan 17 jaar zich laten registreren. Bij de registratie werd onderscheid gemaakt tussen volbloed Nederlanders, de zogenaamde totoks, en Nederlanders van gemengde afkomst, de Indo-Europeanen of Indo’s. De totoks werden uiteindelijk vrijwel allemaal geïnterneerd. Het merendeel van de Indo-Europeanen op Java bleef op vrije voeten, hoewel ook veel Indo’s vroeg of laat in een kamp terecht kwamen.

 

Aanvankelijk waren er grote en vele kleine kampen verspreid over de gehele archipel; later werden de burgergeïnterneerden steeds meer in enkele zeer grote kampen geconcentreerd. Als interneringskampen werden stadswijken, gevangenissen, kazernes, scholen, kloosters en zelfs ziekenhuizen ingericht. Hier begon een interneringsperiode die voor velen bijna drie jaar of langer zou duren, en waarin de levensomstandigheden steeds slechter werden. Bijna 13.000 personen, waaronder 48 mannen, vrouwen en kinderen met een band met Nijmegen, kwamen tijdens de internering om het leven.

 

Bronnen: Indischekamparchieven.nl, japanseburgerkampen.nl en het niod.

Lees meer




Voor andere personen bij deze gebeurtenis kies:

06. Internering van burgers in de Jappenkampen

Meer dan een naam dankzij u. Heeft u informatie over of foto’s van personen op deze site, stuur deze dan naar ons via contact.