1940
-
-
-
-
1941
-
-
-
-
1942
-
-
-
-
1943
-
-
-
-
1944
-
-
-
-
1945
-
-
-
-
> 1945
-
-
-
-

I. Bombardement 22 februari 1944 Nijmegen

22 februari 1944

Antonius van Kolck

 

Tonny en Jetty van Kolck woonden met hun ouders, Antonius van Kolck en Henriëtte Claassen, en hun oudere zus Els op het Knollenpad (postaal ingedeeld bij Kanstanjelaan 30). Zij waren de jongsten van het gezin. Tonny zat op de bijzondere school voor langer onderwijs aan de Driehuizerweg. Hun oudste zus Gerda was al getrouwd en woonde elders. Op 22 februari 1944 was Tonny met zijn 4-jarige zusje de stad ingegaan. Zij wilden met de tram naar de Hema om daar iets voor hun moeder te kopen dat zonder bon verkrijgbaar was.
Bij het luchtalarm hadden ze geschuild in een café in de Lange Hezelstraat. Toen het sein veilig werd gegeven liepen ze de Stikke Hezelstraat op. Op dat moment vielen de bommen. Waarschijnlijk zijn ze getroffen door brokstukken van de Stevenstoren. Zij waren op slag dood. Hun moeder heeft dit verlies nooit kunnen verwerken.  Zes jaar lang liep zij iedere dag naar de begraafplaats waar zij stilletjes op een bankje zat.voor het graf.  Ze was pas 51 jaar toen zij zes jaar later overleed.

Bronnen: Bart Janssen, De pijn die blijft, p.285  en collectie Bart Janssen met foto ; www.genlias.nl;  Bart Janssen, Het verdriet van Nijmegen 1940-1945 blz 720 ev

 

Persoongegevens

Overlijdensgegevens

Naam:
A. van Kolck
Voornamen:
Antonius
Roepnaam:
Tonny
Geslacht:
Man
Nationaliteit:
Nederlandse
Geloof:
rooms-katholiek
Beroep:
n.v.t.
Burgerlijke staat:
n.v.t.
Adres:
Kastanjelaan 30
Woonplaats:
Nijmegen
 
Geboortedatum:
03-07-1931
Geboortedatum toevoeging:
Geboorteplaats:
Nijmegen
Datum:
22-02-1944
Datum toevoeging:
Leeftijd:
12 jaar

Plaats:
Nijmegen
Locatie:
Stikke Hezelstraat ?
Begraafplaats:
Bpl. Rustoord, Nijmegen, varens-tongvaren-07
Omstandigheid:
bombardement
 
Categorie:
Burgers
Dossiernummer:

Stevenskerktoren

Het waren zware bommen uit Amerikaanse bommenwerpers die een groot deel van het Nijmeegse stadscentrum troffen, net nadat het sein veilig was gegeven. Dit 'gelegenheidsbombardement' was geen vergissing. Het stationsgebied van bezet Nijmegen was namelijk een van de "targets of opportunity" toen de doelen in Duitsland wegens slecht weer onbereikbaar bleken. Deze ramp kostte bijna 800 burgers het leven. Op de Stevenskerktoren was een piketpost van de LuchtbeschermingsDienst gevestigd. De mannen van dit piket (Leo van Emmerik, Henk J.Hendriks, Leo Jacobs, Martien Kersten en Hentje Willems)  kwamen om door het bombardement, toen de toren te pletter sloeg op de huizen in de Stikke Hezelstraat. Ook op straat en in de huizen aan deze straat vielen veel slachtoffers. Niet alleen door de bommen, maar ook door de uitbrekende branden. Velen konden daardoor niet op tijd uit het puin gered worden.

Op de begraafplaats Graafseweg staat op de plek van het massagraf een monument en op het pleintje bij het stadhuis als gedenkteken de schommel, ongeveer op de plaats waar de Montessorikleuterschool stond, waar zoveel kinderen zijn omgekomen. In het stadhuis een wand met alle ca. 800 namen, voorzover die bekend waren in 2002. Op deze site zijn sinds 2007 alle aanvullingen en verbeteringen op de tot dan toe bekende gegevens ingevoerd.

 

In een "Big Week" in februari '44 wilden de Amerikaans Air Force en de Royal Air Force de Duitse oorlogsindustrie, vooral die van vliegtuigen, een genadeslag toebrengen door massale zware bombardementen. En juist op 22 februari '44 liep dat mis door plotseling verslechterende weersomstandigheden. De eskaders moesten terugkeren naar hun basis en toen ontstond een chaos in het luchtruim boven Duitsland en Nederland. Om hun bommen kwijt te raken zochten de vliegers conform hun instructies een "target of opportunity". Helaas voor Enschede, Deventer, Arnhem en Nijmegen zagen ze deze steden aan als mogelijk doel zonder te beseffen dat deze steden niet in Duitsland lagen. Vooral Nijmegen en Enschede werden zwaar getroffen. Zie ook de folder van de tentoonstelling Bommen op Burgers die van februari tot augustus 2014 te zien was in het Huis van de Nijmeegse Geschiedenis.

 

Bronnen: (Frank Eliëns), Geraakt in het hart, Nijmegen 22 februari 1944 (Nijmegen 2000; Bart Janssen, De pijn die blijft (Nijmegen 2005); Joost Rosendaal, Nijmegen '44 (Nijmegen 2009); bidprentje voor alle slachtoffers op www.noviomagus.nl B 109 en op dezelfde site de namen van de slachtoffers en ca. 270 bidprentjes van slachtoffers; e-mail H.J. Hendriks 6.4.09 met foto van monument en massagraf-heuvel Graafseweg. Zie ook de documentaire van Ruud den Brok uit 2005 op YouTube. Op 22 februari 2020 onthulde wethouder Vergunst een overzichtsbord van de graven op de Begraafplaats Daalseweg.

Het waren zware bommen uit Amerikaanse bommenwerpers die een groot deel van het Nijmeegse stadscentrum troffen, net nadat het sein veilig was gegeven. Dit 'gelegenheidsbombardement' was geen vergissing. Het stationsgebied van bezet Nijmegen was namelijk een van de "targets of opportunity" toen de doelen in Duitsland wegens slecht weer onbereikbaar bleken. Deze ramp kostte bijna 800 burgers het leven. Op de Stevenskerktoren was een piketpost van de LuchtbeschermingsDienst gevestigd. De mannen van dit piket (Leo van Emmerik, Henk J.Hendriks, Leo Jacobs, Martien Kersten en Hentje Willems)  kwamen om door het bombardement, toen de toren te pletter sloeg op de huizen in de Stikke Hezelstraat. Ook op straat en in de huizen aan deze straat vielen veel slachtoffers. Niet alleen door de bommen, maar ook door de uitbrekende branden. Velen konden daardoor niet op tijd uit het puin gered worden.

Op de begraafplaats Graafseweg staat op de plek van het massagraf een monument en op het pleintje bij het stadhuis als gedenkteken de schommel, ongeveer op de plaats waar de Montessorikleuterschool stond, waar zoveel kinderen zijn omgekomen. In het stadhuis een wand met alle ca. 800 namen, voorzover die bekend waren in 2002. Op deze site zijn sinds 2007 alle aanvullingen en verbeteringen op de tot dan toe bekende gegevens ingevoerd.

 

In een "Big Week" in februari '44 wilden de Amerikaans Air Force en de Royal Air Force de Duitse oorlogsindustrie, vooral die van vliegtuigen, een genadeslag toebrengen door massale zware bombardementen. En juist op 22 februari '44 liep dat mis door plotseling verslechterende weersomstandigheden. De eskaders moesten terugkeren naar hun basis en toen ontstond een chaos in het luchtruim boven Duitsland en Nederland. Om hun bommen kwijt te raken zochten de vliegers conform hun instructies een "target of opportunity". Helaas voor Enschede, Deventer, Arnhem en Nijmegen zagen ze deze steden aan als mogelijk doel zonder te beseffen dat deze steden niet in Duitsland lagen. Vooral Nijmegen en Enschede werden zwaar getroffen. Zie ook de folder van de tentoonstelling Bommen op Burgers die van februari tot augustus 2014 te zien was in het Huis van de Nijmeegse Geschiedenis.

 

Bronnen: (Frank Eliëns), Geraakt in het hart, Nijmegen 22 februari 1944 (Nijmegen 2000; Bart Janssen, De pijn die blijft (Nijmegen 2005); Joost Rosendaal, Nijmegen '44 (Nijmegen 2009); bidprentje voor alle slachtoffers op www.noviomagus.nl B 109 en op dezelfde site de namen van de slachtoffers en ca. 270 bidprentjes van slachtoffers; e-mail H.J. Hendriks 6.4.09 met foto van monument en massagraf-heuvel Graafseweg. Zie ook de documentaire van Ruud den Brok uit 2005 op YouTube. Op 22 februari 2020 onthulde wethouder Vergunst een overzichtsbord van de graven op de Begraafplaats Daalseweg.

Lees meer




Voor andere personen bij deze gebeurtenis kies:

Stevenskerktoren

Meer dan een naam dankzij u. Heeft u informatie over of foto’s van personen op deze site, stuur deze dan naar ons via contact.