1940
-
-
-
-
1941
-
-
-
-
1942
-
-
-
-
1943
-
-
-
-
1944
-
-
-
-
1945
-
-
-
-
> 1945
-
-
-
-

Rijksduitsers

1941-1944

Overlijdensbericht G.E.J. Erkens

G. Erkens

Nederlands bidprentje

Overlijdensbericht G.E.J. Erkens

Dankbetuiging voor medeleven na overlijden G.E.J. Erkens

Gerhard Everhard J. Erkens

 

Gerd was de oudste zoon van Gerhard Mathias Erkens (*Goch(D)3-4-1881 -- +??) en Johanna Frederika Gerhardus (*Nijmegen 4-7-1883 -- +Nijmegen 31-5-1918); zij waren in Nijmegen op 24 september 1907 getrouwd. Vader Gerhard werd caféhouder in de Amstel-Bar op de Groote Markt 31 in Nijmegen en verdiende uiteindelijk het brood voor zijn gezin met tien kinderen door zich te bekwamen als koetsier en chauffeur. De oudste zoon Gerd koos voor het vak van banketbakker en woonde in 1940 nog thuis bij zijn vader, de chauffeur, en diens tweede echtgenote, Alberdina Wilhelmina Groen (*Ede 9-12-1888 -- +??), met wie hij in oktober 1920 in Nijmegen getrouwd was. Het gezin woonde in 1940 al enkele jaren in Fort Kijk in de Potstraat 120. Gerd was intussen wel verloofd geraakt met Johanna Margaretha Berdina ("Anny") Geurts, Azaleastraat 16. De banketbakker Gerd trad al of niet gedwongen in Duitse militaire dienst, werd naar het Oostfront gestuurd en sneuvelde als Obergefreiter bij de strijd in Estland in of bij Waiwara. Zijn lijk is nog niet overgebracht naar het Duitse Sammelfriedhof in Narwa.

Ook zijn jongere broer Fritz sneuvelde drie dagen later als Unteroffizier bij de strijd om Narwa. Twee andere broers , de Gefreiter im Felde Hans(*Goch 1909) en de Obergefreiter im Felde Johann (*Nijmegen 1917) overleefden de strijd aan het Oostfront. De famile Erkens zette in de Provinciale Geldersche Courant 14 april '44 een Duitstalige annonce , dat hij zijn leven had gegeven "für Führer und Vaterland". Daaronder zette zijn verloofde Annie Geurts echter een Nederlandstalige annonce met de tekst dat hij "ten offer van zijn dienstplicht gesneuveld" was. Dat wijst  op minder nazistische sympathie bij Annie dan de familie Erkens vertoonde. De Ortsgruppenleiter Nijmegen van de NSDAP ( Lenzholz) verkondigde de volgende dag in de PGC, dat de "Obergefreiter Gerhard Erkens an der Ostfront gefallen ist und den Heldentod gefunden hat und im Einsatz für sein Vaterland und seinen Führer stets leuchtendes Volbild{sic} war". Alleen Anny Geurts bedankte in de PGC van 24 mei '44 "voor de vele blijken van deelneming bij het verlies van mijn innig geliefden Gert". Op 5 januari 1946 trad Anny in de St.-Jozefkerk op het Keizer Karelplein in het huwelijk met Johannes Theodorus ("Jo") Hoos (*Nijmegen 3-5-1916). Het jonge paar kon inwonen bij de tante van haar twee jaar eerder gesneuvelde verloofde, in de Pontanusstraat 38 bij de weduwe Maria J. Th. Fr. Gerhardus-Geijsberts, die ook in 1944 haar echtgenoot Frederik Gerhardus (1869-1944) verloren had door oorlogsgeweld in Nijmegen.

Bronnen: www.volksbund.de ; e-mails Rob Essers 5 mei 2015 met personalia en (rouw)annonces uit de Provinciale Geldersche Courant en De Gelderlander; e-mail E. Erkens 10 april 2022 afbeelding nederlands gedachtenisprentje en foto met tekst Grote Markt.

 

Persoongegevens

Overlijdensgegevens

Naam:
G.E.J. Erkens
Voornamen:
Gerhard Everhard J.
Roepnaam:
Gert of Gerd
Geslacht:
Man
Nationaliteit:
Duitse
Geloof:
-onbekend-
Beroep:
Banketbakker/Obergefreiter
Burgerlijke staat:
ongehuwd
Adres:
Fort Kijk in de Potstraat 34,(tot september '41 120)
Woonplaats:
Nijmegen
 
Geboortedatum:
11-11-1907
Geboortedatum toevoeging:
Geboorteplaats:
Goch(D)
Datum:
26-03-1944
Datum toevoeging:
Leeftijd:
36 jaar

Plaats:
Estland
Locatie:
Estland
Begraafplaats:
Onbekend
Omstandigheid:
gesneuveld
 
Categorie:
Militairen: Duits
Dossiernummer:

Duits-Russische oorlog - Oostfront

De Duitse Führer, Adolf Hitler, had al in 1940 besloten de Sovjet-Unie aan te vallen. Verovering van Lebensraum, het uitschakelen van het communisme, onderwerping van de Slavische volkeren en het uitroeien van de joden lagen in lijn met de nazi-ideologie. Een succesvolle uitvoering van Barbarossa zou voor de verdere duur van de oorlog een voldoende aanvoer van graan, olie en grondstoffen veiligstellen. De Sovjet-Unie had weliswaar een groot getalsmatig overwicht in manschappen, tanks en vliegtuigen maar de tactiek van de Blitzkrieg, het snel over grote diepte oprukken met tanklegers, leek een Duitse overwinning te garanderen. Het doel van de operatie was een snelle inname, binnen vier maanden, van een groot deel van het Europese deel van de Sovjet-Unie, het gebied ten westen van de AA-lijn. Dat optimistische doel kon alleen gehaald worden als de Sovjetverdediging steeds verder in elkaar zou storten.

 

In de eerste weken van de operatie boekten de Duitsers enorme terreinwinst en brachten grote verliezen toe aan het Rode Leger. Het Rode Leger probeerde zelf ook met grote tankeenheden manoeuvrerend een mobiele verdediging te voeren maar bleek daar de bekwaamheid niet voor te bezitten. Grote Sovjetlegers werden omsingeld en vernietigd. Eind juli 1941 hadden de Duitsers de Baltische staten, Wit-Rusland en West-Oekraïne bezet. Toen kwam uit dat de Duitsers het vermogen van de Sovjets om nieuwe troepen op te roepen zeer ernstig hadden onderschat. Het Rode Leger bracht talrijke verse reserves in het veld. De Duitsers waren daarentegen grotendeels door hun munitie en brandstof heen. In augustus bevoorraadden ze zich opnieuw. Het Duitse opperbevel maakte onderling ruzie hoe deze onverwachte situatie moest worden aangepakt. Veel generaals wilden direct oprukken naar het spoorwegknooppunt Moskou maar Hitler beval eerst de grote frontboog die zich bij Kiev had gevormd af te snijden. In september werden daar een half miljoen Sovjetsoldaten omsingeld en verslagen. Begin oktober kon eindelijk de aanval op Moskou van start gaan. Opnieuw omsingelden de Duitsers grote legers maar daarna daalden de temperaturen en liep hun offensief door het onverharde wegennet vast in de modder. Toen het in november licht begon te vriezen en de bevoorrading weer op gang kwam, deden de Duitsers een uiterste poging Moskou nog te bereiken maar hun uitgeputte troepen hadden daar de kracht niet meer voor. Begin december werden ze overvallen door felle koude en moesten onder zware verliezen terugtrekken voor tegenaanvallen door verse Sovjettroepen.

 

Meerdere Duitsers die in Nederland in de grensstreek en Nijmegen woonden stierven aan de verschillende fronten in Rusland.

Bron: Wikipedia

De Duitse Führer, Adolf Hitler, had al in 1940 besloten de Sovjet-Unie aan te vallen. Verovering van Lebensraum, het uitschakelen van het communisme, onderwerping van de Slavische volkeren en het uitroeien van de joden lagen in lijn met de nazi-ideologie. Een succesvolle uitvoering van Barbarossa zou voor de verdere duur van de oorlog een voldoende aanvoer van graan, olie en grondstoffen veiligstellen. De Sovjet-Unie had weliswaar een groot getalsmatig overwicht in manschappen, tanks en vliegtuigen maar de tactiek van de Blitzkrieg, het snel over grote diepte oprukken met tanklegers, leek een Duitse overwinning te garanderen. Het doel van de operatie was een snelle inname, binnen vier maanden, van een groot deel van het Europese deel van de Sovjet-Unie, het gebied ten westen van de AA-lijn. Dat optimistische doel kon alleen gehaald worden als de Sovjetverdediging steeds verder in elkaar zou storten.

 

In de eerste weken van de operatie boekten de Duitsers enorme terreinwinst en brachten grote verliezen toe aan het Rode Leger. Het Rode Leger probeerde zelf ook met grote tankeenheden manoeuvrerend een mobiele verdediging te voeren maar bleek daar de bekwaamheid niet voor te bezitten. Grote Sovjetlegers werden omsingeld en vernietigd. Eind juli 1941 hadden de Duitsers de Baltische staten, Wit-Rusland en West-Oekraïne bezet. Toen kwam uit dat de Duitsers het vermogen van de Sovjets om nieuwe troepen op te roepen zeer ernstig hadden onderschat. Het Rode Leger bracht talrijke verse reserves in het veld. De Duitsers waren daarentegen grotendeels door hun munitie en brandstof heen. In augustus bevoorraadden ze zich opnieuw. Het Duitse opperbevel maakte onderling ruzie hoe deze onverwachte situatie moest worden aangepakt. Veel generaals wilden direct oprukken naar het spoorwegknooppunt Moskou maar Hitler beval eerst de grote frontboog die zich bij Kiev had gevormd af te snijden. In september werden daar een half miljoen Sovjetsoldaten omsingeld en verslagen. Begin oktober kon eindelijk de aanval op Moskou van start gaan. Opnieuw omsingelden de Duitsers grote legers maar daarna daalden de temperaturen en liep hun offensief door het onverharde wegennet vast in de modder. Toen het in november licht begon te vriezen en de bevoorrading weer op gang kwam, deden de Duitsers een uiterste poging Moskou nog te bereiken maar hun uitgeputte troepen hadden daar de kracht niet meer voor. Begin december werden ze overvallen door felle koude en moesten onder zware verliezen terugtrekken voor tegenaanvallen door verse Sovjettroepen.

 

Meerdere Duitsers die in Nederland in de grensstreek en Nijmegen woonden stierven aan de verschillende fronten in Rusland.

Bron: Wikipedia

Lees meer




Voor andere personen bij deze gebeurtenis kies:

Duits-Russische oorlog - Oostfront

Meer dan een naam dankzij u. Heeft u informatie over of foto’s van personen op deze site, stuur deze dan naar ons via contact.